Ballet Nacional da China
Bailado da Companhia Nacional de Bailado da China, no 天桥剧场
20 de Abril de 2012


































21/4/2012
Bailado da Companhia Nacional de Bailado da China, no 天桥剧场
20 de Abril de 2012


































27/2/2012
10/2/2012





~
Quando nos tornamos nómadas e inventamos no mundo vários sítios a que chamamos casa, vamos descobrindo exactamente que coisas nos fazem falta de cada lado do espectro, de cada lado de nós. Soube, logo na minha primeira ausência - ausência de um lado, presença no outro - como me faz falta o mar... o cheiro da maresia, a dança das ondas bravas em domingos de inverno, a percussão da água nas rochas e, principalmente, a visão única do sol a pôr-se no oceano e a dar-lhe cores muitas até se esconder lá atrás, poente e poético... Desta vez decidi finalmente trazer comigo essas sensações. Em vez de me conformar com a possibilidade de as recuperar imaginariamente, mediante grande esforço, sempre que a secura do clima me seca as lembranças ou a falta de água me angustia, enfiei-as na minha câmara analógica (não acredito que as texturas dos meus sentidos pudessem ser captadas de outra forma) e guardo-as agora bem dobradinhas num baú, para abrir quando a saudade for muita e de lá tirar o cheiro, a música e a cor dessa peça solta vinda da outra casa, do outro mundo.
~












“”NECESITO del mar porque me enseña:
no sé si aprendo música o conciencia:
no sé si es ola sola o ser profundo
o sólo ronca voz o deslumbrante
suposición de peces y navios.
El hecho es que hasta cuando estoy dormido
de algún modo magnético circulo
en la universidad del oleaje.
No son sólo las conchas trituradas
como si algún planeta tembloroso
participara paulatina muerte,
no, del fragmento reconstruyo el día,
de una racha de sal la estalactita
y de una cucharada el dios inmenso.
Lo que antes me enseñó lo guardo! Es aire,
incesante viento, agua y arena.
Parece poco para el hombre joven
que aquí llegó a vivir con sus incendios,
y sin embargo el pulso que subía
y bajaba a su abismo,
el frío del azul que crepitaba,
el desmoronamiento de la estrella,
el tierno desplegarse de la ola
despilfarrando nieve con la espuma,
el poder quieto, allí, determinado
como un trono de piedra en lo profundo,
substituyó el recinto en que crecían
tristeza terca, amontonando olvido,
y cambió bruscamente mi existencia:
di mi adhesión al puro movimiento.
“~
Pablo Neruda
”





30/1/2012
Movie: «过年回家» Guo nian hui jia ("Seventeen Years")
Director: 张元 Zhang Yuan
By Chinese director Zhang Yuan, the story centres around a family in a northern Chinese town - a couple who have remarried, each with a daughter from a previous partner. Xiaoqin (Li Jun) - the father's daughter - is studious and ambitious; she wants to go to college, and to escape from their small town and oppressive home. Tao Lan (Liu Lin), her stepsister, is more content to stay at home. For motives unknown, Xiaoqin steals a five yuan note from her father, and hides it on Tao Lan's bed. A divisive altercation ensues, as the father (Yu Zhenggao, played by Liang Sung) accuses his wife (Tao Airong, played by Li Yeping), of giving the money to her daughter... See more.

And watch the movie HERE.
29/1/2012